Ervaring aan het woord..

“Toen ik bij de Buurtkamer begon was ik, na talloze sollicitaties, mijn toekomstperspectief verloren, mijn structuur kwijt en depressief. Bij de Buurtkamer mocht ik de activiteiten organiseren; passend bij mijn achtergrond als vaktherapeut beeldend. Door mijn depressie en het feit dat ik een uitkering kreeg vanuit de participatiewet, wat inhield dat ik niet aan werkverdringing mocht doen (waar ik mij principieel aan wilde houden), raakte ik inspiratieloos. Samen met een coach (van Stichting AanZet) hebben we besloten dat ik tijdens de inloopochtenden koffie zou gaan schenken, en een praatje met bezoekers zou maken. Voor mij ontstond toen de ruimte weer in mijn eigen kunnen te gaan vertrouwen. Door dit vertrouwen kon ik betere sollicitatiebrieven schrijven en (eindelijk) werd ik uitgenodigd voor gesprekken.

Toen ik een baan in Tilburg kreeg aangeboden, was ik zo blij met de baan dat ik even vergat dat ik niet naar de andere kant van het land wilde verhuizen. In de Buurtkamer, bij mijn collega vrijwilligers en de medewerkers van Stichting AanZet, vond ik een luisterend oor en kreeg ik een spiegel voorgehouden waardoor ik inzag dat ik deze baan niet aankon en dit veel te heftig voor mij zou zijn.

Mijn collega vrijwilligers en de medewerkers van Stichting Aanzet hebben mij zien worstelen en mij geholpen weer in mijzelf te geloven en mijzelf te mogen zijn. Ook hebben ze geduld en begrip gehad voor alle keren dat ik me versliep of niet kwam opdagen (passend bij mijn gebrek aan structuur). Ik had de donderdagochtend nodig, er zijn weken geweest dat ik er echt naar toe leefde (en alsnog versliep…). Ik denk dat we ook bezoekers hebben die op deze zelfde manier uitkijken naar dit vaste moment in de week en daarom heeft de Buurtkamer een onmisbare functie in de stad e.o.

NB. Inmiddels heb ik een baan!”